ماندن همیشه خوب نیست،رفتن هم همیشه بد نیست گاهی رفتن بهتر است .گاهی باید رفت... اگر نروی هر آنچه ماندنیست خواهد رفت. اگر بروی شاید با دل پر بروی و اگر بمانی با دست خالی خواهی ماند. گاهی باید رفت و بعضی چیزها را که بردنی ست با خود برد، مثل یاد، مثل خاطره، مثل غرور... و آنچه ماندنی ست را جا گذاشت، مثل یاد، مثل خاطره، مثل لبخند... رفتنت ماندنی می شود وقتی که باید بروی، بروی ... و ماندنت رفتنی می شود وقتی که نباید بمانی، بمانی... برو و بگذار چیزی از تو بماند که نبودنت را گرانبها کند. برو و نگذار ماندنت باری بشود بر دوش ِ دل کسی که شکستن غرورت برایش از شکستن سکوت آسانتر باشد عشقت را بردار و برو. خوب برو. زیبا برو. شاد برو، شاد از این باش که اگر ترا او نشناخت، عشق شناخت برو، فقط برو...... وچنان عشقی به دریا داشتم که با اولین نگاهم به تو غرق شده خودم را غریبانه دیدم اما تو...تو که بودی? سایه؟ یا یک رویای نا پایدار که دریا را دوست داشتی فقط به یک نگاه و یک خاطره من بدون نجات غریق بی پروا خودم را به آب زدم که شاید عشق را به تو بیاموزم تو عشق را نیاموختی ومن غرق شدم و تو ماندی و خاطره شناگری که عاشق دریا بود اما شنا نمی دانست روزی مرد کوری روی پله های ساختمانی نشسته و کلاه و تابلویی را در کنار پایش قرار داده بود ؛ روی تابلو خوانده می شد: "من کور هستم ، لصفا کمک کنید." روزنامه نگار خلاقی از کنار او می گذشت ، نگاهی به او انداخت فقط چند سکه در داخل کلاه بود. او چند سکه داخل کلاه انداخت و بدون اینکه از مرد کور اجازه بگیرد تابلوی او را برداشت آن را برگرداند و اعلان دیگری روی آن نوشت و تابلو را کنار پای او گذاشت و آنجا را ترک کرد. عصر آن روز روزنامه نگار به آن محل برگشت و متوجه شد که کلاه آن مرد کور پر از سکه و اسکناس شده است. مرد کور از صدای قدمهای خبرنگار او را شناخت و خواست اگر او همان کسی است که آن تابلو را نوشته بگوید که بر روی آن چه نوشته است؟ روزنامه نگار جواب داد : "چیز خاص و مهمی نبود من فقط نوشته شما را به شکل دیگری نوشتم. و لبخندی زد و به راه خود ادامه داد... مرد کور هیچ وقت ندانست که او چه نوشته است ولی روی تابلو او خوانده میشد : " امروز بهار است ولی من نمی توانم آن را ببینم!! " وقتی تو نیستی غمگینم و به آسمان آبی بالای سرت و اخترانی که تو را میبینند رشک میبرم تو را دوست دارم وآنچه میکنی درنظرم بی همتا جلوه می کند و بارها در تنهایی از خود پرسیده ام چرا آنهائی که که دوستشان دارم بیشتر شبیه تو هستند تو را دوست دارم اما هنگامی که نیستی از هر صدایی بیزارم حتی اگرصدای آنانی باشد که دوستشان دارم زیرا صدای آنها طنین آهنگین صدایت را در گوشم می شکند می دانم که دوستت دارم اما افسوس که دیگران دل ساده ام را کمتر باور می کنند و چه بسا به هنگام گذر می بینم به من میخندند زیرا آشکارا می نگرند نگاهم به دنبال توست
| Design By : Pichak |
بزرگترین رنج این است که آدم باشد ، بدون اینکه بداند چه هست؟ _____________________________ دنیا به اندازه ای که مرا پر کند ، ندارد. _____________________________ چه خوشبختی بزرگی است بدبحختی های کوچک! _____________________________ نوشتن برای فراموش کردن است ، نه برای به یاد آوردن! _____________________________ لحظات نوشتن تنها لحظات صمیمی و خوب عمر من است. زندگی میکنم تا بنویسم. _____________________________ چه قدر ندانستن ها و نفهمیدن هاست که از دانستن ها فهمیدن ها بهتر است! _____________________________ خواب دیدن ، یک زندگی کردن است ؛ گاه بهتر از بیداری! _____________________________ اگر تنهاترین تنها شوم ، باز خدا هست. او جانشین همه نداشتن هاست. _____________________________ او ستون خیمه برافراشته من است. چگونه این خیمه برافراشته بوده است و این ستون نبوده است؟مگر میشود؟! _____________________________ در تمام عمرم جز تنهایی و تفکر و غم و عشق ، سرگرمی ای نداشته ام. _____________________________ و...شبها... ! چه دشوار است سخن گفتن از شبها. _____________________________ می ترسم تنها بمانم ، تنها با خودم. تحمل خویش نیز شرم آور و شکنجه آمیز است. _____________________________ به میزانی که از بیرون باهم بیشتر سروکار پیدا میکنیم ، از درون به روی خود بسته تر میشویم و با دیگران بیگانه تر. _____________________________ من از میان همه نعمت های این جهان ، آنچه را برگزیده ام و دوست می دارم ، تنهایی است. _____________________________ گم نامی و تنهایی ، دو دوست همواره همدم و هم پیمان من اند و این پیمان را هرگز نشکسته ام. _____________________________ دلی که از بی کسی غمگین است ، هرکسی را می تواند تحمل کند! ____________________________ بد دردی است در انبوه خلق ، تنها بودن و در وطن خویش ، رنج غربت کشیدن. ____________________________ من تنهایی را از آزادی بیشتر دوست دارم. ____________________________ هرکس به میزانی که به تنهایی نیاز دارد ، عظمت دارد و بی نیاز تر است.
